Gewoon doen!
Webloggen is naar mijn idee een ontwikkeling waar we in het onderwijs niet omheen kunnen en waar we ook niet omheen zouden moeten willen.
Het zou goed zijn de toepassingsmogelijkheden van weblogs toe te voegen aan het bestaande didactische arsenaal dat een leerkracht tot zijn beschikking heeft. Het feit dat het gebruik van weblogs op de hoge scholen in Nederland nog in de kinderschoenen staat, hoeft geen beletsel te vormen voor het basisonderwijs om er daadwerkelijk mee aan de slag te gaan. In ICT-kringen blijft het gesprek over weblogs in het onderwijs vaak nog steken in allerlei technische aspecten en specifieke applicaties en worden er nog niet echt heel concrete resultaten gepresenteerd. En dat terwijl er op diverse plekken al mooie praktische toepassingen zijn te aanschouwen.
Het is wellicht een kwestie van gewoon doen en al doende de content van het klassenweblog bijschaven en ontwikkelen. Het is uiteraard wel handig vooraf een globaal idee te hebben over de invulling van het weblog en het doel waarvoor het gebruikt gaat worden. Toch kun je simpel starten en gaandeweg de rit, als alle gebruikers, inclusief de beheerder, handig zijn geworden met het plaatsen van stukken tekst en foto’s op het weblog, de mogelijkheden geleidelijk aan uitbreiden.
Vanuit een informatieve weblog zou je steeds meer kunnen komen tot een interactieve content, waarbij leerlingen ook daadwerkelijk werkstukken plaatsen, opdrachten via het weblog kunnen uitvoeren of discussies kunnen aan gaan met de leerkracht en elkaar. Gezien het feit dat de eerste ervaringen vanuit het buitenland ronduit positief zijn te noemen, kan gesteld worden dat het echte pionierswerk in dit opzicht reeds verricht is. Het wordt nu een kwestie van doen en ontwikkelen. Niet alleen de leerling zal ervan leren, ook bij leerkrachten zal de ICT-vaardigheid toenemen wanneer zij het aandurven met hun groep een weblog te beginnen. Het mes snijdt in die zin aan twee kanten.
Zelf zou ik een voorkeur hebben voor een weblog dat zowel door de leerkracht als door de leerlingen wordt gemaakt. Een echt gezamenlijk weblogproject. Ik vind een dergelijk type weblog de meeste interactieve en didactische mogelijkheden bieden. Ik heb zelf op mijn school aangegeven volgend jaar met mijn groep 7 een klassenweblog te willen starten.

juni 19, 2005 at 00:00
Manja, ik onderschrijf je stelling van ‘gewoon doen’. ICT en kinderen gaan steeds meer samen (multimediale omgeving), en de wereld van de jongeren is derhalve ook gericht op anders communiceren en anders leren. De computer verschaft niet alleen ontspanning d.m.v. het surfen naar en het spelen van spelletjes. Zij is ook een gateway naar de enorme informatie die er voorhanden is op het internet. Ze hoeven het alleen maar te vinden.
Verder is het een mooie en veel inzichtelijker manier van omgaan met opdrachten. Niet langer wordt het op papier gezet, om vervolgens in een kast of doos te verdwijnen. Nee, het wordt aangeboden op internet en een ieder kan het eindresultaat zien. Mijns inziens de manier om te werken met creativiteit, een stimulans voor kinderen. Ik hoop dan ook volgend schooljaar jou klassenweblog te mogen gaan volgen.
Veel succes in groep 7
september 6, 2005 at 17:56
Ik ben er dit schooljaar mee begonnen. Het bevalt prima en de kinderen vinden het ook leuk.
Al doende leer je inderdaad steeds meer.
Adres van mijn web-log:
http://www.goejanverwelle8b.web-log.nl.
Het zou leuk zijn als dit adres ook bij de links voor klassenweblogs kon worden opgenomen.
november 14, 2005 at 14:52
Wij hebben sinds kort enkele weblogs in gebruik. Kinderen gaan (of zijn al) bezig een soort klassenkrant in hun klassenweblogs te zetten. Echter: de leerkracht logt in, zodat kinderen thuis ook allerlei zaken op het klassenweblog kunnen zetten. Voorlopig laten we de mogelijkheid tot reacties geven open staan. Indien er (te) vaak rottigheid mee gebeurt, sluiten we die mogelijkheid en wordt het min of meer een gewone site.